Metaforen in de natuur

De afgelopen jaren ben ik veel aan de wandel. Gewoon het bos in bij mij om de hoek. Ik heb hier al zoveel ervaren en gevonden! Het bos als letterlijke aangever van onze staat van zijn. En de richting-aangever naar een ruimere blik, een ingezoomd zicht of juist het grotere geheel kunnen zien. De bomen die 'gewoon staan te staan'. De planten die groeien naar bloei; zonder dat ik dat ooit letterlijk kan zien.

Het heeft me bijvoorbeeld doen realiseren dat dit ook mijn aard is. De kiemkracht die de eikel tot boom doet groeien, het zaadje dat uitgroeit tot koekoeksbloem. Precies die kiemende ontvouwende kracht, of dat vermogen leeft mij ook.

Elke keer kan ik weer wat nieuws ontdekken en ervaren. Iets kleins, of iets groters. Iets moois of iets lelijks. En zien dat het eigenlijk neutraal is. En onpersoonlijk.

Ik bied graag een dag aan waarin we samen gaan ont-dekken. Kijken wat we kunnen zien. Luisteren wat we kunnen horen. Laagdrempelig, vanuit nieuwsgierigheid. Zin om mee te gaan?